Skip to content
PoliticalHuman Rights

Arab Spring Arap Baharı

severe Ongoing
🇪🇬 Egypt 🇹🇳 Tunisia 🇸🇾 Syria Middle East / North Africa
Beginning with Mohamed Bouazizi's self-immolation in Tunisia in December 2010, a wave of pro-democracy protests and uprisings swept the Arab world. The revolutions toppled long-standing leaders in Tunisia, Egypt, Libya, and Yemen, while triggering a devastating civil war in Syria that continues to this day. Aralık 2010'da Tunuslu seyyar satıcı Muhammed Buazizi'nin kendini ateşe vermesiyle başlayan demokratikleşme protestoları ve ayaklanmaları Arap dünyasını sardı. Devrimler Tunus, Mısır, Libya ve Yemen'de uzun süredir iktidarda olan liderleri devirerek Suriye'de bugün hâlâ süren yıkıcı bir iç savaşı fitilledi.

The Arab Spring began in Sidi Bouzid, Tunisia, when street vendor Mohamed
Bouazizi set himself on fire on December 17, 2010, protesting police harassment
and corruption. The act ignited mass demonstrations that drove President Zine
El Abidine Ben Ali — in power for 23 years — from office in January 2011.

In Egypt, 18 days of protest in Tahrir Square ended with President Hosni
Mubarak's resignation on February 11, 2011, after 30 years in power. In Libya,
an uprising against Muammar Gaddafi escalated into civil war; a NATO air
campaign supported the rebels, and Gaddafi was captured and killed in
October 2011. Yemen's President Ali Abdullah Saleh agreed to step down in 2011
amid protests and an armed uprising.

In Syria, peaceful protests were met with violent government crackdowns that
spiralled into a full-scale civil war beginning in 2011, drawing in regional
powers, jihadist groups, and eventually Russian military intervention. The
conflict has killed an estimated 500,000 people and displaced over 12 million.

The initial optimism about democratic transition in the Arab world largely gave
way to disillusionment: Egypt returned to military rule in 2013, Libya descended
into prolonged factional conflict, and Yemen became the site of a catastrophic
humanitarian crisis. Tunisia's democratic experiment was the notable exception,
though it has also faced serious backsliding since 2021.

Arap Baharı, seyyar satıcı Muhammed Buazizi'nin 17 Aralık 2010'da polis tacizini ve
yolsuzluğu protesto etmek için Tunus'un Sidi Buzid şehrinde kendini ateşe vermesiyle
başladı. Bu eylem; 23 yıldır iktidarda olan Cumhurbaşkanı Zeynelabidin bin Ali'yi
Ocak 2011'de görevden eden kitlesel gösterileri alevlendirdi.

Mısır'da Tahrir Meydanı'ndaki 18 günlük protesto, 30 yıldır iktidarda olan
Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek'in 11 Şubat 2011'de istifasıyla son buldu. Libya'da
Muammer Kaddafi'ye karşı başlayan ayaklanma iç savaşa dönüştü; NATO hava kampanyası
isyancıları destekledi ve Kaddafi Ekim 2011'de yakalanarak öldürüldü. Yemen
Cumhurbaşkanı Ali Abdullah Salih, protestolar ve silahlı ayaklanmanın ortasında 2011'de
çekilmeyi kabul etti.

Suriye'de barışçıl protestolar, hükümetin şiddetli müdahalesiyle karşılanarak 2011'de
tam anlamıyla iç savaşa dönüştü; çatışmaya bölgesel güçler, cihatçı gruplar ve
nihayetinde Rus askeri müdahalesi de dahil oldu. Savaşın yaklaşık 500.000 kişinin
hayatını kaybetmesine yol açtığı ve 12 milyonun üzerinde insanı yerinden ettiği
tahmin edilmektedir.

Arap dünyasında demokratik geçişe ilişkin başlangıçtaki iyimserlik büyük ölçüde
hayal kırıklığına dönüştü: Mısır 2013'te askeri yönetime döndü, Libya uzun soluklu
hizip çatışmasına sürüklendi ve Yemen insani açıdan yıkıcı bir krizin merkezi haline
geldi. Tunus'un demokratik deneyimi kayda değer bir istisna oluşturduysa da 2021'den
itibaren ciddi bir geri çekilme yaşandı.

Sources

Related Events