Atomic Bombing of Hiroshima Hiroşima ve Nagazaki'nin Atom Bombası ile Bombalanması
The bomb, nicknamed "Little Boy," was a uranium gun-type device dropped
from the B-29 Superfortress Enola Gay. The blast and subsequent firestorm
destroyed approximately 69% of Hiroshima's buildings. By the end of 1945,
total deaths attributable to the bombing were estimated at 90,000–166,000.
Three days later, on August 9, the plutonium implosion bomb "Fat Man" was
detonated over Nagasaki, killing an estimated 40,000–80,000 people. Japan
announced its surrender on August 15, 1945, formally ending World War II.
The bombings remain the only wartime use of nuclear weapons in history and
sparked a global debate about nuclear deterrence, arms control, and the
ethics of targeting civilian populations. The hibakusha (atomic bomb
survivors) have been central voices in the international disarmament
movement for eight decades.
The 1968 Nuclear Non-Proliferation Treaty and subsequent arms-control
agreements trace their moral urgency in part to the human devastation
witnessed at Hiroshima and Nagasaki.
"Little Boy" (Küçük Çocuk) lakaplı bomba, B-29 Süperkalesi Enola Gay'den atılan
uranyum tabancalı bir cihazdı. Patlama ve ardından gelen yangın fırtınası Hiroşima'nın
binalarının yaklaşık %69'unu tahrip etti. 1945 yılı sonuna kadar bombalama kaynaklı
toplam ölü sayısının 90.000–166.000 olduğu tahmin edildi.
Üç gün sonra, 9 Ağustos'ta Nagazaki üzerine atılan "Fat Man" (Şişman Adam) lakaplı
plütonyum bombasında yaklaşık 40.000–80.000 kişi hayatını kaybetti. Japonya 15 Ağustos
1945'te teslim olacağını duyurarak İkinci Dünya Savaşı'nı resmen sona erdirdi.
Bombalamalara, nükleer caydırıcılık, silah kontrolü ve sivil nüfusun hedef alınmasının
etiği hakkında küresel bir tartışma eşlik etti. Hibakuşa (atom bombası hayatta
kalanları), seksen yıldır uluslararası silahsızlanma hareketinin merkezinde yer almaktadır.